Ectropion

(naar buiten gekanteld onderooglid)

 

Bij een ectropion sluit de ooglidrand, meestal van het onderooglid, niet meer tegen de oogappel aan, maar kantelt naar buiten. Er kunnen verschillende oorzaken voor een ectropion zijn.

 

Oorzaken

Een zogenaamd „slap“ ectropion

Vaak zijn een of beide onderste lidbandjes, die het onderooglid op zijn plaats houden, ouderdomsafhankelijk van het lidweefsel los gekomen. De normale spierkracht, die het onderooglid op de plaats houdt, is dan niet meer voldoende.

Paralytisch ectropion (door een verlamming van de sluitspier)

Door een verlamming van de hersenzenuw (nervus facialis), die de spier voor het sluiten van het ooglid aanstuurt, is de spierkracht te zwak geworden voor een goede sluiting. De betreffende spier beschikt niet meer over voldoende spierspanning om het onderooglid tegen het oog aan te laten sluiten. Deze vorm treedt vaak op na een beroerte. Hierbij is in de regel volledig of gedeeltelijk herstel mogelijk.

Ectropion als gevolg van littekens

Door littekenvorming op het onderooglid kan de huid naar beneden worden getrokken. Littekens kunnen ontstaan na een verwonding, verbranding of verwijdering van ooglidtumoren.

 

Symptomen 

Omdat het onderooglid het oppervlak van het oog niet meer bevochtigt en de traanvloeistof niet meer naar het traanpuntje kan vervoeren, droogt het oogoppervlak uit en gaat het oog tranen. Hierdoor kan een lichte ontstekingsreactie ontstaan.

 

Diagnostiek

Hiervoor vindt een zorgvuldig onderzoek van het ooglid en de omringende huid plaats in combinatie met het bestuderen van de voorgeschiedenis van de patiënt.

 

Operatie

Het doel van de ingreep is het zo goed mogelijk terugbrengen van de oorspronkelijke anatomische situatie, waarin de functie van het ooglid volledig is hersteld. De hiervoor toegepaste chirurgische techniek is afhankelijk van de oorzaak van de ectropion.

Is de ingreep bij een „slap“ ectropion relatief eenvoudig, bij een ectropion door littekenvorming en bij een paralytisch ectropion, worden er hogere eisen aan de chirurg gesteld. Ook al lijkt op functioneel en cosmetisch gebied de situatie soms verbeterd te zijn, toch is het bij de laatste twee genoemde vormen niet altijd mogelijk om de oorspronkelijke anatomische situatie volledig te herstellen.

De poliklinische operatie wordt onder plaatselijke verdoving uitgevoerd. Hiervoor wordt de verdoving in het ooglid gespoten. De operatie is pijnloos en duurt ca. 15 tot 30 minuten. De genezing duurt ca. 4 weken. Soms heeft men het gevoel, dat men in de zijkant van het ooglid een vuiltje in het oog heeft, maar dit wordt door littekenvorming veroorzaakt. In de regel verdwijnt dit onaangename gevoel vanzelf na enkele dagen of weken. Deze overgangsfase kan m.b.v. oogzalf en traanvloeistof vervangende middelen worden verzacht.

omhoog

Om onze website zo optimaal mogelijk aan u te kunnen presenteren en continue te kunnen verbeteren, gebruiken wij cookies. Door verder te gaan met het gebruik van onze website, gaat u akkoord met het plaatsen van deze cookies. Meer info vindt u in onze privacyverklaring.