Meibomitis

In het ooglid bevinden zich de meibomkliertjes, die voortdurend een olieachtige vloeistof produceren en deze vloeistof bij elke oogknippering als een oliefilm over de traanvloeistof verdelen. Bij meibomitis zijn de meibomkliertjes door bacteriën ontstoken. De bacteriën veranderen enzymmatig de samenstelling van de vetten, waardoor er geen goede olieachtige vloeistof wordt gevormd. De ontbrekende oliefilm, die een belangrijk onderdeel van de traanfilm is, leidt ertoe, dat er meer vloeistof kan verdampen. De patiënt klaagt over droge ogen. Vaak ontstaat hierdoor bij een patiënt, die aan blefaritis (ontstoken ooglidrand) lijdt, een chalazion (hagelkorrel).

 

Symptomen

De oogleden zien er rood uit met lichte of matige korstvorming aan de ooglidranden en het bindvlies is rood gekleurd als gevolg van de droge ogen. Patiënten klagen over stekende, brandende, of jeukende ogen. Lezen wordt, ondanks een leesbril, steeds lastiger omdat de traanfilm instabiel is. Het lezen wordt bemoeilijkt door vertroebeld zien, wat door te knipperen met de ogen slechts even vermindert.

 

Diagnostiek

De ooglidranden zien er rood uit en onder de microscoop zijn kleine blaasjes (schuimig secreet) te zien. Onder lichte druk op de ooglidranden kan uit de meibomkliertjes een tandpasta-achtig secreet worden gedrukt. Patiënten ervaren deze druk als pijnlijk. In de wimpers zitten korstjes. In een voortgeschreden stadium zijn de uitgangen van de meibomkliertjes zodanig verstopt, dat er geen secreet meer kan worden uitgedrukt. Bij een therapieresistente blefaritis is het raadzaam om op aanwezigheid van mijten (demodex folliculorum) te onderzoeken.

 

Therapie

Doel van de therapie is het reduceren van het aantal bacteriën in de meibomkliertjes. Omdat vrijwel altijd lichaamseigen bacteriën de oorzaak zijn, is reductie niet altijd even gemakkelijk te bereiken. Hiervoor zijn verschillende mogelijkheden:

Reiniging van de ooglidranden met een mild desinfecteermiddel

Eerst worden de oogleden met natte warme compressen ca. 15 minuten verwarmd. De compressen dienen licht tegen het oog aan te worden gedrukt, zodat er contact is tussen ooglidrand en compres. Het doel is om het ingedikte secreet in de meibomkliertjes te weken. Vervolgens wordt er gedurende korte tijd onder de wimpers van het onderooglid puntsgewijs met een wattenstaafje onder de wimpers druk uitgeoefend, om zo het geïnfecteerde secreet uit de meibomkliertjes te drukken. Het secreet verzamelt zich daardoor op de ooglidrand en kan met een schoon doekje met een mild desinfecteermiddel worden schoongeveegd. Deze behandeling dient zo mogelijk tweemaal daags te worden uitgevoerd. In drogisterijen en apotheken zijn deze desinfecteermiddelen zonder doktersrecept verkrijgbaar. 

Het weken van het secreet met een speciale bril

Het secreet kan ook met een speciaal hiervoor ontworpen brilmasker worden geweekt. Dit product lijkt een beetje op een duikbril en produceert koude nevel. Door de ogen tweemaal daags met deze bril te behandelen wordt het secreet geweekt en kan daardoor gemakkelijker worden uitgedrukt. De kosten van de aanschaf van deze bril worden niet door de zorgverzekeraars vergoed.

Antibiotische en anti-ontstekingszalven

Antibiotische en anti-ontstekingszalven tegen bacteriën geven slechts tijdelijk verlichting en kunnen niet langdurig worden voorgeschreven, omdat resistentie tegen de antibioticum kan ontstaan. Omdat in veel gevallen de bacteriën lichaamseigen bacteriën zijn, is het effect vaak van korte duur. Aangeraden wordt om als therapie voor blefaritis met de zalven te beginnen, om zo het overschot aan bacteriën te verminderen. Als het aantal bacteriën is verminderd, dan kan worden gestart met de desinfecterende ooglidrandhygiëne, om daarmee het aantal bacteriën laag te houden. Dit is een moeizaam en vaak langdurig proces.

Ooglidrandontsteking en voedselonverdraagzaamheid:  Soms wijst een ooglidrandontsteking op voedselonverdraagzaamheid. Een van de vele mogelijkheden is de aanwezigheid van een z.g. glutengevoeligheid. Dit betreft niet de vaak hiermee verwisselde glutenallergie, waar een allergische reactie van het immuunsysteem de oorzaak is voor de allergie. Mogelijk reageren glutengevoelige personen met een toxische reactie op bepaalde bestanddelen in tarwe. Het percentage personen dat daaraan lijdt, ligt volgens het instituut National Foundation of Celiac Awareness op ca. 6% van de wereldbevolking! Helaas is niet altijd na te gaan of ook andere lichaamsorganen mede verantwoordelijk zijn voor deze problemen.

omhoog

Om onze website zo optimaal mogelijk aan u te kunnen presenteren en continue te kunnen verbeteren, gebruiken wij cookies. Door verder te gaan met het gebruik van onze website, gaat u akkoord met het plaatsen van deze cookies. Meer info vindt u in onze privacyverklaring.