Keratoconus (Hoornvliesaandoening)
- Symptomen en behandeling -

Keratoconus is een voortschrijdende hoornvliesaandoening, waarbij het hoornvlies steeds dunner wordt en de welving van het hoornvlies kegelvormig. Normaal gesproken heeft het hoornvlies de welving van een kogel. Omdat voor een goede visuele functie de kwaliteit en gelijkmatigheid van het hoornvlies bepalend zijn, neemt deze functie door keratoconus af.

  • Ca. 1 op de 1.000 – 2.000 personen lijdt aan keratoconus.
  • In Europa komt keratoconus het meest voor in de leeftijd tussen 18 en 25 jaar. Patiënten klagen erover, dat zij ondanks een bril, steeds slechter gaan zien.

Symptomen van keratoconus

Een van de eerste symptomen van een keratoconus is het regelmatig opnieuw moeten aanpassen van de brilsterkte en een constante verandering van de kromming van het hoornvlies. Vaak wordt dit eerst alleen aan een oog waargenomen. Een vroegtijdige diagnose in het beginstadium is alleen mogelijk met een driedimensionale weergave van het hoornvlies. Pas in een later stadium zijn er op het hoornvlies veranderingen te zien (Kayser-Fleischer ring en lijnen van Vogt), die een oogarts ook met conventionele diagnostiek kan diagnosticeren.

In een gevorderd stadium kan men een keratoconus met het blote oog zien. Bij een hoornvliesoedeem (ophoping van vocht in het hoornvlies), is sprake van een acute keratoconus. Deze geneest met de vorming van littekens na drie tot vier maanden.

Een dergelijke keratoconus kan slechts beperkt worden behandeld – er zijn echter verschillende mogelijkheden om de visusbeperkingen te corrigeren. Eerst wordt met brillenglazen begonnen. Neemt de aandoening toe, dan wordt overgegaan op contactlenzen. Met contactlenzen is een individuele correctie van een onregelmatig hoornvlies mogelijk. Ook kan hiermee in sommige gevallen de volle gezichtsscherpte worden hersteld.

Stabilisatie van het hoornvlies door Collageen-Crosslinking

Crosslinking wordt uitgevoerd om het hoornvlies te stabiliseren. Dit wordt bereikt door dwarsverbindingen op de weefselvezels (z.g. collageenvezels) van het hoornvlies aan te brengen. Doel van deze behandeling is een versteviging van het verzwakte hoornvlies door de combinatie van Vitamine B2 (Riboflavin) en UV-licht. De bestaande vorm van het hoornvlies kan door deze behandeling behouden blijven. Sommige patiënten spreken na de crosslinking van een verbetering van het zien. Hoe eerder er wordt behandeld, hoe gunstiger de prognose is om de bestaande gezichtsscherpte te behouden.

Opdat de substantie optimaal in de collageenvezels van het hoornvlies terechtkomt, wordt de buitenste beschermlaag van het hoornvlies voorzichtig weggehaald, waarna de Riboflavin wordt ingedruppeld. (Enkele dagen na de behandeling herstelt de beschermlaag vanzelf). Vervolgens worden de dwarsverbindingen aangebracht, door het hoornvlies 30 minuten lang met een speciaal hiervoor ontwikkeld UV-licht te bestralen. Aan het eind van de behandeling wordt een z.g. bandage contactlens op het oog geplaatst. Deze lens blijft enkele dagen op het oog en mag alleen door de behandelende arts worden verwijderd.

Hoornvliestransplantatie

Een laatste mogelijkheid om het gezichtsvermogen te verbeteren is een hoornvliestransplantatie. Hierbij wordt het aangetaste hoornvlies verwijderd en door een helder donor hoornvlies vervangen. Omdat een transplantatie een operatie is met behulp van lichaamsvreemd weefsel, blijven restrisico’s mogelijk, waaronder bijv. weefselafstoting. Vaak wordt pas twee jaar na de transplantatie een optimaal gezichtsvermogen bereikt.

Oogaandoeningen

omhoog

Om onze website zo optimaal mogelijk aan u te kunnen presenteren en continue te kunnen verbeteren, gebruiken wij cookies. Door verder te gaan met het gebruik van onze website, gaat u akkoord met het plaatsen van deze cookies. Meer info vindt u in onze privacyverklaring.