Deze vorm heeft een geleidelijk verloop, treft meestal beide ogen en komt het vaakst voor. De drukwaarden zijn hoger dan 18 mmHg. 

Risikofactoren

  •  Verhoogde oogdruk
  •  Vanaf het 40. levensjaar
  •  Diabetes mellitus
  •  Medicijnen (cortison)
  •  Bijziendheid
  •  Oogontstekingen (uveïtis)
  •  Slaapapneusyndroom
  •  Ethnische afkomst (minder vaak bij blanke bevolkingsgroepen)

Symptome

Een chronische openkamerhoekglaucoom kan jarenlang aanwezig zijn zonder dat dit wordt opgemerkt of klachten veroorzaakt. De patiënt kan lang zonder klachten zien, hoewel er dan al onherstelbare schade aan de zenuwcellen is ontstaan. Pas als 60 - 80% van de zenuwvezels zijn afgestorven, worden de defecten in het gezichtsveld waargenomen. Neemt dit nog meer toe, dan wordt het gezichtsveld beperkt tot slechts een klein centraal deel. Het scherpe centrale zien blijft weliswaar lang behouden, maar de ruimtelijke oriëntatie wordt steeds minder. Patiënten stoten zich bij het bewegen door een ruimte aan voorwerpen, die door het beperkte gezichtsveld buiten de waarneming vallen. Ook kunnen patiënten, zelfs onder normale lichtomstandigheden, klagen over sterke lichtgevoeligheid. Uiteindelijk verliezen getroffen patiënten ook het laatste stukje centrale zien met blindworden tot gevolg.

Diagnostiek

Naast het bestuderen van de voorgeschiedenis van de patiënt dient er een oogmeting en een onderzoek van de oogzenuw te worden uitgevoerd. Is de oogzenuw gezond, dan is er geen glaucoom. Dit geldt ook als de oogdruk licht verhoogd is (oculaire hypertensie). De kamerhoek wordt met behulp van een contactglaasje onderzocht om onderscheid te kunnen maken tussen een openkamerhoekglaucoom en een gesloten kamerhoekglaucoom.

Als er symptomen worden geconstateerd (een beschadigde oogzenuw) of als er risicofactoren zijn zoals hierboven zijn beschreven, dan dient de anatomie van het oog nader te worden onderzocht om gedetailleerder het risico op glaucoom te kunnen bepalen.

Aanvullende informatie wordt verkregen door een meting van de dikte van het hoornvlies (pachymetrie), het in kaart brengen van de oogzenuw (HRT/OCT) en het meten van de dikte van de oogzenuwvezels (GDX/OCT). Om de aandoening over langere tijd te controleren en te dokumenteren raden wij een objectieve fotodocumentatie (Optomap) van de oogzenuw aan om vertekening van een subjectieve beoordeling van de anatomie van de oogzenuw door de onderzoeker te voorkomen.

omhoog

Om onze website zo optimaal mogelijk aan u te kunnen presenteren en continue te kunnen verbeteren, gebruiken wij cookies. Door verder te gaan met het gebruik van onze website, gaat u akkoord met het plaatsen van deze cookies. Meer info vindt u in onze privacyverklaring.

Het coronavirus
Hoe gaat Augenklinik Ahaus hiermee om?

Onze taak als zorgverlener is het om de zorg voor onze patiënten te waarborgen, zowel nu als in de toekomst. Om verspreiding van het coronavirus te voorkomen en de infectieketen te onderbreken, hebben wij extra maatregelen genomen. Wij nemen deze taak uitermate serieus en houden hierbij rekening met alle aanbevelingen van het Robert-Koch-Institut (RKI) op het gebied van uitgebreide hygiëne ter bescherming tegen het virus. Let op! In Duitsland is het dragen van een neus-mondkapje in openbare ruimtes verplicht. Kom daarom alleen met uw eigen mondmasker binnen.

MEER INFORMATIE